Dziecko bardzo szybko rośnie. W tym czasie nie można zaniedbać jego sprawności ruchowych. Jest to bardzo ważne, od tego zależy jego rozwój fizyczny. Przedszkolaki wręcz rwą się do tego, by móc się rozwijać. Wciąż potrzebują ruchu. Niektórzy mówią, że są nadruchliwe. To właśnie wtedy ich ruch staje się coraz bardziej skoordynowany. Nic więc dziwnego, że wiek przedszkolny jest nazywany złotym wiekiem motoryczności dziecka.

Jak wybrać przedszkole, które najlepiej wychowa i zaopiekuje się dzieckiem, wesprze jego rozwój społeczny, emocjonalny, intelektualny i duchowy, a także stworzy przyjazne środowisko dla rodziców?

"Wszystkiego, co naprawdę trzeba wiedzieć o tym, jak żyć, co robić i jak postępować, nauczyłem się w przedszkolu. Mądrość nie znajdowała się na szczycie wiedzy zdobytej w szkole średniej, ale w piaskownicy niedzielnej szkółki. Tam się nauczyłem, że trzeba: dzielić wszystko, postępować uczciwie, nie bić innych, odkładać na miejsce każdą znalezioną rzecz, sprzątać po sobie, nie brać nic, co do mnie nie należy, powiedzieć "przepraszam", jeśli się kogoś uraziło, myć ręce przed jedzeniem, spuszczać wodę, jeść ciepłe maślane bułeczki i popijać zimnym mlekiem, prowadzić zrównoważone życie, trochę się uczyć i trochę myśleć, malować i rysować, i śpiewać, i tańczyć, i bawić się, i codziennie trochę pracować, a po południu się zdrzemnąć."

Młody człowiek w wieku 3 do 5 lat bardzo szybko uczy się i doskonali swoje umiejętności. W tym okresie kształtuje się jego charakter i zainteresowania. Ciągle jednak głównie zajmuje się zabawą, podczas której zadziwia nas dociekliwością i ciekawością świata. W okresie przedszkolnym dziecko bardzo rozwija swoją sprawność ruchową. Większość czasu spędza chodząc lub biegając. Uczy się także wykonywać czynności złożone (np. biegnie i kopie piłkę), a w wieku 6 lat dobrze już sobie radzi z koordynacją wzrokowo-ruchową, co pozwala mu chwytać i rzucać piłkę.

Układ odpornościowy dziecka w wieku przedszkolnym jest już w zasadzie dojrzały i potrafi poradzić sobie z większością infekcji zarówno bakteryjnych jak i wirusowych. Niewielka ilość antygenów chorobotwórczych, z którymi organizm dziecka dotychczas się spotkał powoduje, że musi ono odpowiedzieć poważnymi objawami na większość chorób. Nabywa w ten sposób pamięć immunologiczną pozwalającą później rodzić sobie z wieloma infekcjami. Można powiedzieć, że przedszkolak przechodząc kolejne choroby sam „szczepi się” na wiele chorób, przeciwko którym nie wyprodukowano szczepionek.

Dziecko w okres przedszkolny wchodzi z bagażem nieuporządkowanych obserwacji i informacji. Całą wiedzę zdobyło "mimo woli", dzięki postrzeganiu mimowolnym. Najwięcej jednak korzyści wypływa, gdy maluch sprawdzi wszystko osobiście, będzie doświadczało, eksperymentowało. Należy zatem dostarczać dzieciom coraz to nowych bodźców, aby stymulować jego potrzeby poznawcze, a następnie pomagać uporządkować wiedzę. 
    

Klocki są niedocenianą zabawką. Wydaje się, że nie można z nimi zbyt wiele zrobić, że nadają się tylko do budowania, przewożenia kolejką czy samochodem i odgrywania roli krakersa albo innej potrawy dla lalek. Jednak nic bardziej mylnego. Klocki to zabawka uniwersalna, która pomoże np. przy nauce podstaw matematyki

Dziecko w czasie okresu przedszkolnego pokonuje wiele etapów rozwoju, lecz pewne cechy charakterystyczne dla tego wieku warto przedstawić w sposób analityczny co pozwoli lepiej zrozumieć dziecko, jego potrzeby, reakcje i odpowiedzieć na potrzeby.

Dziecko jest doskonałym obserwatorem. Wszystko co widzi i słyszy przyjmuje wprost i rejestruje w pamięci. Nie mając innych doświadczeń przyjmuje bezkrytycznie to co do niego dociera. Jeśli informacje są nieprawdziwe lub fałszywe zapamiętuje i one stają się rzeczywistością. Dziecko gromadzi te obrazy, doświadczenia porównuje z wcześniej zapamiętanymi i przeżywając odczuwa emocje. W ten sposób rozwija swój umysł w obszarach poznawczym oraz emocji czyli uczuć, pragnień a także inteligencji i współżycia społecznego. Dziecko nie rodzi się ukształtowane, ono musi dopiero wszystko poznać i doświadczyć oraz się wszystkiego nauczyć. Zadaniem rodziców i wychowawców jest mu w tym pomóc traktują dziecko zawsze bardzo serio. Pamiętamy bowiem, że to co doświadczy, usłyszy, zobaczy na swój sposób zapamięta i to będzie stanowiło podstawę oceny nowych sytuacji i aktualnych przeżyć.

Ćwiczenia usprawniające narządy mowy a więc język, wargi i podniebienie przygotowują do prawidłowego mówienia. Można je prowadzić w formie zabawy już z 2 - 3 letnim dzieckiem. Dzieci mają naturalną skłonność do wielokrotnego powtarzanie ulubionych zabaw.

Jeśli więc potraktujemy ćwiczenie jako zabawę, będzie ono dla dziecka czystą przyjemnością. Rola dorosłego polega na pokazaniu poprawnie wykonanego ćwiczenia i zachęcaniu dziecka do pracy przez chwalenie za podejmowany wysiłek, choćby efekty nie były od razu widoczne. Lepiej ćwiczyć krótko, ale częściej 3 - 4 minut z 3-latkiem, do 10 ze starszym dzieckiem, pamiętajmy jednak, że czas trwania i liczbę powtórzeń należy dostosować do indywidualnych możliwości dziecka. Na początku należy wykonywać ćwiczenia z dzieckiem przed lustrem, kiedy potrafi już wykonać je bez kontroli, można wykorzystywać każdą nadarzająca się okazję: spacer do parku, jazdę samochodem czy drogę do przedszkola.

Każdy rodzic chcę, aby jego dziecko było zwinne, wysportowane i miało piękną sylwetkę. Niestety z roku na rok do przedszkoli, trafia coraz więcej dzieci z wadami postawy. Im wcześniej zauważymy wadę postawy tym łatwiej można ją zmniejszyć, a przy dużej cierpliwości i zaangażowaniu rodziców zupełnie zlikwidować.

W tym artykule chciałabym podpowiedzieć rodzicom jak dbać o prawidłowy rozwój sylwetki dziecka, jak zapobiegać wadą postawy jak je rozpoznawać oraz jak je korygować. Ale zacznijmy od początku jak powinna wyglądać prawidłowa postawa dziecka w okresie przedszkolnym?

Przede wszystkim trzeba wzmocnić odporność malucha, czyli hartować, a zatem:

nie przegrzewaj dziecka! Jeśli chce zdjąć sweter, bo mu gorąco, pozwól na to (choć ty szczękasz zębami). Dbaj o to, żeby w domu nie było zbyt gorąco (szczególnie nocą). Wietrz mieszkanie bez względu na warunki pogodowe.

ubieraj dziecko "na cebulkę", żeby łatwo było zdjąć jakąś warstwę. Maluszek w wózku powinien mieć o warstwę ubrań więcej niż ty, a dziecko biegające o warstwę mniej.